تبليغاتX
واحه , آبادی میان ریگستان . . .

واحه , آبادی میان ریگستان . . .

وقتي تاريخ را ،آنهم نه تاريخ قرن گذشته بلكه روزهاي ۲۵ يا ۲۶ سال پيش را مرور كني ،ميبيني آنچه حماسه در تاريخ نام گرفت حاصل مقاومت و جان باختگي مردم معمولي بوده،خرمشهر را جوانهايي به سن و سال من و تو كه در كوچه ها براي يكديگر جوك مي گفتند،عاشق بودند،موهايشان را مد روز كوتاه مي كردند ،لباس هاي رنگي مي پوشيدند و رمان هاي رومن رولان مي خواندند،باز پس گرفتند.همين ها البته عضو بسيج محله شان نبودند براي اينكه معاف از رزم شوند يا سفر مجاني به جمكران بروند .

البته اين مطلب را ۲ روز پيش خواستم بنويسم اما بلاگفا مشكل داشت،اما وقتي گزارش سفر رييس جمهور به استان اصفهان را از راديو مي شنيدم ،دلم براي همين مردم ،آدم هاي معمولي دور و برم سوخت.

جان مردم امانتي ست در حيطه مسووليت حاكمان ،بازيچه اي يا گوهري عزيز ؟!/
+ نوشته شده در  شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 15:12  توسط واحه نشین   | 

امروز را روي تقويم روميزي ات نگاه كن .چيزي بيش از يك برگه يا حتي روزي در حال معنا دارد.هرچقدر هم كه نقد منصفانه و غير منصفانه در ذهنت جولان بدهد ،اين روز مثل سيالي حسي عاشقانه بر روحت گذر مي كند.

۲ خرداد گرامي باد./
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم خرداد 1386ساعت 15:11  توسط واحه نشین   | 

يادت هست وقتي از يك مسير سخت گذر كرده اي و لحظه اي ست كه مي تواني بر فراز از لبه بلندي ها با كايت بپري،طعم آن شيريني موفقيت و استرس  پريدن را مزمزه كن!

يا وقتي تمام روز بلند تابستاني روزه بوده اي و حالا لحظه افطار داري يك حس خاص را تجربه ميكني!

من در حسي بر لبه سكو غوطه ورم ،در امتحان ارشد قبول شده ام و حالا انگار مي فهمم ديگر آن جوان ۲۰ و چند ساله بي پروا نيستم .خوشحالم و البته مضطرب!/
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم خرداد 1386ساعت 15:11  توسط واحه نشین   |